Nou vooruit, even iets actueels waar ik mij de laatste tijd over verbaasd heb. De pensioenen die gekort gaan worden. Hoe is het toch mogelijk dat ook nu weer de zakkenvullers vrijuit gaan en Jan met de pet zijn pensioen, dat waarschijnlijk al niet veel voorstelt, gedeeltelijk moet inleveren? Ed "Raket" Nijpels heeft net zijn hielen gelicht bij het ABP om een schandaal te voorkomen (het DSB-debacle waar hij mede debet aan was even buiten beschouwing gelaten), maar denkt u maar niet dat hij nu of straks na zijn vijfenzestigste (hij nog wel) ook maar íets tekort komt. Hij heeft zijn schaapjes op het droge. Nou weet ik niet zeker of het ABP bij de betreffende pensioenfondsen zit, maar zo niet, dan komt dat nog wel. Vroeger was er ook al heibel bij dat fonds. Weet u nog in de jaren tachtig? Directeur Beleggingen Mr. Dr. A.J.M. Masson was in opspraak vanwege steekpenningen. Hij is inmiddels allang overleden, om precies te zijn in 1994, maar tot zijn dood heeft hij vergeefs gevochten voor zijn rehabilitatie, want hij heeft zijn schuld nooit toegegeven. Toen ik in 1987 bij het ABP in Heerlen ging werken zat de affaire nog vers in het geheugen. Ach, we zullen nooit weten of hij echt onschuldig was. Feit blijft dat hoge functionarissen vroeger, nu en in de toekomst nooit geldzorgen hadden, hebben of zullen hebben. Of ze nou bij een pensioenfonds werken of niet. Als je veel hebt, dan maakt een paar duizend Euro nauwelijks verschil, maar voor alle mensen die nu al elk dubbeltje moeten omdraaien zal het er de komende tijd niet gemakkelijker op worden. Straks moeten ze er weer een baantje bijnemen om hun pensioen aan te vullen! Ziet u het voor u? Laat alle zakkenvullers uit verleden en heden maar eens wat terugstorten en je zult zien: het tekort is in één klap méér dan teniet gedaan!
maandag 23 augustus 2010
Ik wou dat ik wou wat ik wou
Ik wou dat ik kon schrijven als Leon de Winter. Ik wou dat ik kon schilderen als Vincent Van Gogh. Ik wou dat ik kon componeren als Wolfgang Amadeus Mozart (staat nu op mijn koptelefoon). Ik wou dat ik...kon wat ik kan. Het is weer bijna vier weken geleden dat ik wat geschreven heb. En als je even niks te schrijven hebt, dan doe je maar wat. Zoals nu dus. Ik typ maar wat en zie, er ontstaat vanzelf een tekst. Misschien is het wel door alle boeken die ik deze zomer heb gelezen (vooral Leon de Winter) waardoor ik denk: "Wat heeft het voor zin, er is al zoveel geschreven en er is nog zo weinig origineels te verzinnen?" Maar zo mag je eigenlijk niet denken. Gelukkig zijn er genoeg schrijvers die wars zijn van alles en iedereen en gewoon schrijven. Door hen valt er tenminste nog wat te lezen. Ik heb met u al eens de frustratie gedeeld dat het ondoenlijk is om alles dat ooit geschreven is te lezen. Daar heb je minstens 1000 mensenlevens en heel veel tijd per leven voor nodig. En elke wandeling door de boekhandels die ik maak, maakt mij alleen maar nòg meer gefrustreerd. Maar ook daar moet ik mij niets van aantrekken. Gewoon een keus maken en lezen. Anders lees je nooit wat. Anders schrijf je nooit wat. Anders schilder je nooit wat. Anders componeer je nooit wat.
dinsdag 27 juli 2010
Ik krijg er een punthoofd van
Zoals u inmiddels weet ben ik geen geloofsfanaat, maar ik vind het onterecht dat pastoor Paul Vlaar uit het Noord-Hollandse Obdam in de ban is gedaan door de katholieke kerk in de persoon van bisschop Punt. Om uw geheugen even op te frissen: pastoor Paul Vlaar hield op 11 juli (de zondag van de WK-finale) een kerkdienst in het oranje. Ook de kerkgangers kwamen in het oranje en er werden zelfs oranjeliederen gezongen. De kerk had de afgelopen decennia niet zo vol gezeten. Maar...dat mocht niet van het behoudende deel van de kinderminnende jurkendragers. Zij hebben liever lege kerken met wierookslingerende apen die met hun kinderopjes zo onder hun wijde gewaden passen.
Ach, wat maak ik mij eigenlijk druk. Laten ze vrolijke diensten maar verbieden. Zo worden hun kerken vanzelf leger en leger en sterft het katholicisme vanzelf een natuurlijke dood. En toch heb ik bewondering voor Paul Vlaar. Zijn glibberige naamgenoot in Oberhausen (u weet wel, de inktvis met WK-voorspellende gaven) mogen ze van mij frituren, maar pastoortje Paul mag wat mij betreft z'n functie wel weer uitoefenen. Punt.
Ach, wat maak ik mij eigenlijk druk. Laten ze vrolijke diensten maar verbieden. Zo worden hun kerken vanzelf leger en leger en sterft het katholicisme vanzelf een natuurlijke dood. En toch heb ik bewondering voor Paul Vlaar. Zijn glibberige naamgenoot in Oberhausen (u weet wel, de inktvis met WK-voorspellende gaven) mogen ze van mij frituren, maar pastoortje Paul mag wat mij betreft z'n functie wel weer uitoefenen. Punt.
dinsdag 20 juli 2010
De Winter in de zomer
Mooi weer en vakantie. De ideale omstandigheden om in de tuin boeken te lezen. Vandaar dat het even duurt eer u hier weer een artikel van mij aantreft. En reken maar dat ik nog meer dan voldoende boeken heb om te lezen. Eergisteren kreeg ik er zelfs weer een boek bij. Een verlaat verjaardagscadeau. "Suezkade" van Jan Siebelink. Mooi boek, al waren de kritieken verdeeld. Maar daar trek ik mij nooit iets van aan. Een boek bekoort mij of het bekoort mij niet. Mijn kwaliteitsnorm voor een boek is dat het vlot leest en dat het je achterlaat met een tevreden gevoel. Zo ben ik in korte tijd alweer aan het vierde boek van Leon de Winter bezig. Na "Supertex", "God's gym" en "Zionoco" (en tussendoor Siebelink dus) ben ik nu bezig in "De hemel van Hollywood". Veel van De Winters boeken spelen zich af in de Verenigde Staten. Hij woont er ook goeddeels. Vlot leesbare lectuur. Literair en toch spannend. Internationaal en een vleugje misdaad of spionage. Heerlijk met de zon en een pilsje erbij.
Zo, dit was mijn hoogstaande bijdrage voor deze keer. Volgende keer iets originelers.
dinsdag 6 juli 2010
Jan Blokker, 1927-2010
Vandaag overleed de nestor van de Nederlandse column, Jan Blokker. Samen met Hugo Brandt Corstius wellicht de grootste columnist die we hebben gehad. Tijdens mijn studie Letteren aan de Universiteit van Tilburg (toen nog Katholieke Universiteit Brabant) werd er veel aandacht besteed aan het verschijnsel column en aan de eventuele literaire kwaliteiten ervan. Naast de twee reeds genoemden had je Remco Campert, Renate Rubinstein (Tamar), Jan Hein Donner (de schaker) en nog vele anderen. Vooral in de jaren tachtig, de tijd waarin ik studeerde, was de column als literaire vorm bezig aan een enorme opmars.
Heden ten dage kun je in geen krantje of blaadje, al dan niet gratis, een bladzijde opslaan of er staat een 'column'. Iedereen die een beetje denkt te kunnen schrijven voelt zich al gauw 'columnist'. En dan heb ik het nog niet eens over internet. Veel thuisploeterende bloggers die denken een leuk stukje te schrijven wanen zich al gauw een Jan Blokker! Ondergetekende is daar op geen uitzondering.
Maar goed, Jan Blokker was een èchte grote. Zijn stukjes waren meestal politiek getint en altijd messcherp. Hij werd tot aan zijn dood toe 'gevreesd'. Zelfs vorige week heeft hij nog geschreven. In de krant wel te verstaan, want met internet had hij als man van de oude stempel hoegenaamd niets. Hij was een man van de ouderwetse krant. Punt.
Jan, ook achter jouw leven staat nu een punt. Je hebt je laatste zin geschreven. De volgende zal op je grafsteen staan. Als men slim is zet men er een citaat van jou op, want niemand kan beter verwoorden hoe jij was dan jijzelf.
Heden ten dage kun je in geen krantje of blaadje, al dan niet gratis, een bladzijde opslaan of er staat een 'column'. Iedereen die een beetje denkt te kunnen schrijven voelt zich al gauw 'columnist'. En dan heb ik het nog niet eens over internet. Veel thuisploeterende bloggers die denken een leuk stukje te schrijven wanen zich al gauw een Jan Blokker! Ondergetekende is daar op geen uitzondering.
Maar goed, Jan Blokker was een èchte grote. Zijn stukjes waren meestal politiek getint en altijd messcherp. Hij werd tot aan zijn dood toe 'gevreesd'. Zelfs vorige week heeft hij nog geschreven. In de krant wel te verstaan, want met internet had hij als man van de oude stempel hoegenaamd niets. Hij was een man van de ouderwetse krant. Punt.
Jan, ook achter jouw leven staat nu een punt. Je hebt je laatste zin geschreven. De volgende zal op je grafsteen staan. Als men slim is zet men er een citaat van jou op, want niemand kan beter verwoorden hoe jij was dan jijzelf.
zondag 20 juni 2010
Beter kan ik het niet verwoorden
CITAAT
Natuurlijk geloofden mijn kinderen in Sinterklaas. Buiten Nederland gelooft niemand in hem, laat staan in Zwarte Piet. Het geloof in Sinterklaas is erfgoed, van generatie op generatie overgedragen. Mijn kinderen geloofden omdat ze dat op de meest goedgelovige leeftijd, de leeftijd dat ze hun wereldbeeld vormden, hebben geleerd van hun ouders, de mensen die ze het meest vertrouwen. Idem voor elk religieus geloof. De kinderen van Hosni Mubarak zijn moslim, die van koningin Beatrix Nederlands-Hervormd. Dat is geen toeval, en ook geen gevolg van goddelijke interventie, geloof is cultuur.
~ Ronald Plasterk
vrijdag 18 juni 2010
Wedden dat God bestaat?
Hierbij een stukje uit het Reformatorisch Dagblad:
Gevaarlijk om te willen bewijzen dat God bestaat
Wie filosofie en wetenschap wil gebruiken om te bewijzen dat God bestaat, zoals Jos de Keijzer doet in de rubriek Weerwoord van 22 mei, begeeft zich op een gevaarlijk pad, meent Jos Quist *
De opvatting dat het natuurlijke licht van de rede voldoende is om God met zekerheid te kennen, is wijdverbreid binnen het christendom. Logische redeneringen worden daarom vaak als krachtige middelen gezien om ongelovigen te overtuigen van het bestaan van God. Vooral binnen het rooms-katholieke denken zijn er veel inspanningen geleverd om vanuit de wetenschap en de filosofie bewijzen te leveren voor het christelijke geloof. In de filosofie zijn bijvoorbeeld de godsbewijzen van Thomas van Aquino belangrijk geworden. Op wetenschappelijk gebied is er het voorbeeld van paus Pius XII, die in de jaren 50 de oerknaltheorie (big bang) omarmde omdat die zou bewijzen dat er een Schepper is.
In zijn bijdrage aan de rubriek Weerwoord op 22 mei betreedt Jos de Keijzer hetzelfde spoor. Hij gebruikt twee bewijsvoeringen om aan te tonen dat het heelal een begin heeft. De oerknaltheorie zou bewijzen dat materie, tijd en ruimte een absoluut begin hebben. En als het heelal oneindig oud is, zou het heden nooit bereikt kunnen worden. Vervolgens, als het heelal een begin heeft, dan moet er ook een oorzaak zijn die zeer machtig, immaterieel en eeuwig is, en in het bezit van een vrije wil. Deze eigenschappen komen overeen met wat de Bijbel ons over God vertelt.
In een dergelijke redenering schuilt mijns inziens een groot aantal gevaren. Om te beginnen gebeurt het regelmatig dat een onjuiste of onvolledige voorstelling van zaken wordt gegeven. Dat is ook het geval met de bewering dat de oerknaltheorie bewijst dat het heelal een absoluut begin heeft. Naarmate de natuurkundigen verder terugredeneren, wordt het moeilijker processen te modelleren en worden hun uitspraken speculatiever. Sommigen speculeren bijvoorbeeld dat de oerknal ontstaan is uit een ineengekrompen universum dat daarvóór bestond. Natuurkundigen zijn er gewoon niet uit of het heelal een absoluut begin heeft. Tegenspraak Het is niet alleen voorbarig om de oerknaltheorie voor je karretje te spannen, het levert ook tegenspraak met de Bijbel op. Onlosmakelijk met de oerknaltheorie verbonden zijn de opvattingen dat het heelal meer dan 13 miljard jaar oud is, dat sterrenstelsels ontstonden uit samenklontering van materie en dat door soortgelijke processen later weer ons zonnestelsel en de aarde zijn ontstaan. Om God te bewijzen wordt dus een theorie omhelsd die in strijd is met wat het boek Genesis ons vertelt over Gods handelen. Dat is een te hoge prijs.
Een belangrijk bezwaar tegen zowel wetenschappelijke als filosofische bewijsvoeringen is hun weerlegbaarheid. Inzichten die begin deze eeuw heel overtuigend klinken zouden eind deze eeuw wel eens als belachelijk achterhaald kunnen worden beschouwd. Je hebt er geen houvast aan.
Bovendien, op ieder argument is wel een tegenargument te verzinnen. Het eerste dat een ongelovige Jos de Keijzer voor de voeten zal werpen, is dat God dan ook niet zonder begin en oorzaak kan zijn. Weer een argument weerlegd, weer een vermeend excuus gevonden om juist níét te geloven.
Kortom, ik geloof niet dat wetenschap en filosofie bijzonder geschikt zijn als wapens in de verdediging van het christelijk geloof. Van het wetenschappelijke werk van Le Maître, Einstein en Hubble hoeven we geen Godskennis te verwachten, en de filosofische inspanningen van Aquino, Leibniz en Kant vormen niet de weg tot behoud. Immers, aangezien in de wijsheid Gods de wereld God niet heeft gekend door de wijsheid, heeft het Gode behaagd door de dwaasheid der prediking, zalig te maken die geloven (1 Kor. 1:21). Is de gedachte dat mensen tot God geleid kunnen worden door middel van een beroep op de rede eigenlijk al niet sinds de zondeval achterhaald? Gouden kalf Het grootste gevaar is misschien nog wel dat we met al onze logica een god scheppen naar ons beeld en naar onze gelijkenis. Een god die we kunnen begrijpen en bewijzen. Ik denk dat veel ongelovigen de menselijke vingerafdrukken op een zelfgeboetseerd godsbeeld wel zullen herkennen.
Toch hoeven we het niet zonder godsbewijs te doen. Tegen alle menselijke wijsheid in bewijst God Zichzelf. Dat doet Hij onweerstaanbaar overtuigend als Zijn Woord tot in het diepst van het hart van de mens doordringt. Daar gaat ook wat van uit. De belofte van Jezus geeft verwachting: “Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn buik vloeien” (Joh. 7:38). * De auteur is promovendus aan de faculteit wiskunde en natuurwetenschappen van de Universiteit Leiden.
Commentaar Rijk aan vitaminen: Mijn kritiek op dit stuk betreft vooral de alinea waarin de heer Quist schrijft over de leeftijd van het heelal. Inderdaad is er nogal een verschil tussen 6.000 of 13.000.000.000 (13 miljard) jaar. Op dit punt zijn Genesis en wetenschap met elkaar in tegenspraak. Er zijn echter wel meer, inmiddels algemeen aanvaarde wetenschappelijke feiten in tegenspraak met Genesis. Neem Genesis 1:14-18: God zei: “Er moeten lichten aan het hemelgewelf komen om de dag te scheiden van de nacht. Ze moeten de seizoenen aangeven en de dagen en de jaren, en ze moeten dienen als lampen aan het hemelgewelf, om licht te geven op de aarde.’ En zo gebeurde het. God maakte de twee grote lichten, het grootste om over de dag te heersen, het kleinere om over de nacht te heersen, en ook de sterren. Hij plaatste ze aan het hemelgewelf om licht te geven op de aarde, om te heersen over de dag en de nacht en om het licht te scheiden van de duisternis.”
Deze passage suggereert dat zon, maan en sterren ten dienste van de aarde zijn geschapen. De aarde is dus het middelpunt. Ondertussen weten we allang dat de aarde om de zon draait, dat de sterren zonnen zijn, vaak vele malen groter dan onze eigen zon, en bestaat er wetenschappelijk bewijs dat aantoont dat de maan ontstaan is uit de aarde.
Bovendien zijn er ook binnen het christendom discussies gaande over de zes dagen van De Schepping, namelijk of deze wel letterlijk als zesmaal vierentwintig uur moeten worden opgevat. In 2 Petrus 3:8 staat immers:“Eén ding mag u niet over het hoofd zien, geliefde broeders en zusters: voor de Heer is één dag als duizend jaar en duizend jaar als één dag.”
Ik ben het niet eens met Quist dat het gevaarlijk is het bestaan van God te willen bewijzen. Er wordt immers niemand in gevaar gebracht. Ik vind het hooguit onzinnig. Ik heb dat zelf ook al eens aangegeven in één van mijn eerdere stukken. Enfin, u kent mijn mening inmiddels: geloof wat je wilt geloven, maar dring het een ander niet op. En probeer vooral niet je religieuze opvattingen te bewijzen. Geloof moet vooral geloof blijven. Ook al blijf ik het ongeloofwaardig vinden.
Gevaarlijk om te willen bewijzen dat God bestaat
Wie filosofie en wetenschap wil gebruiken om te bewijzen dat God bestaat, zoals Jos de Keijzer doet in de rubriek Weerwoord van 22 mei, begeeft zich op een gevaarlijk pad, meent Jos Quist *
De opvatting dat het natuurlijke licht van de rede voldoende is om God met zekerheid te kennen, is wijdverbreid binnen het christendom. Logische redeneringen worden daarom vaak als krachtige middelen gezien om ongelovigen te overtuigen van het bestaan van God. Vooral binnen het rooms-katholieke denken zijn er veel inspanningen geleverd om vanuit de wetenschap en de filosofie bewijzen te leveren voor het christelijke geloof. In de filosofie zijn bijvoorbeeld de godsbewijzen van Thomas van Aquino belangrijk geworden. Op wetenschappelijk gebied is er het voorbeeld van paus Pius XII, die in de jaren 50 de oerknaltheorie (big bang) omarmde omdat die zou bewijzen dat er een Schepper is.
In zijn bijdrage aan de rubriek Weerwoord op 22 mei betreedt Jos de Keijzer hetzelfde spoor. Hij gebruikt twee bewijsvoeringen om aan te tonen dat het heelal een begin heeft. De oerknaltheorie zou bewijzen dat materie, tijd en ruimte een absoluut begin hebben. En als het heelal oneindig oud is, zou het heden nooit bereikt kunnen worden. Vervolgens, als het heelal een begin heeft, dan moet er ook een oorzaak zijn die zeer machtig, immaterieel en eeuwig is, en in het bezit van een vrije wil. Deze eigenschappen komen overeen met wat de Bijbel ons over God vertelt.
In een dergelijke redenering schuilt mijns inziens een groot aantal gevaren. Om te beginnen gebeurt het regelmatig dat een onjuiste of onvolledige voorstelling van zaken wordt gegeven. Dat is ook het geval met de bewering dat de oerknaltheorie bewijst dat het heelal een absoluut begin heeft. Naarmate de natuurkundigen verder terugredeneren, wordt het moeilijker processen te modelleren en worden hun uitspraken speculatiever. Sommigen speculeren bijvoorbeeld dat de oerknal ontstaan is uit een ineengekrompen universum dat daarvóór bestond. Natuurkundigen zijn er gewoon niet uit of het heelal een absoluut begin heeft. Tegenspraak Het is niet alleen voorbarig om de oerknaltheorie voor je karretje te spannen, het levert ook tegenspraak met de Bijbel op. Onlosmakelijk met de oerknaltheorie verbonden zijn de opvattingen dat het heelal meer dan 13 miljard jaar oud is, dat sterrenstelsels ontstonden uit samenklontering van materie en dat door soortgelijke processen later weer ons zonnestelsel en de aarde zijn ontstaan. Om God te bewijzen wordt dus een theorie omhelsd die in strijd is met wat het boek Genesis ons vertelt over Gods handelen. Dat is een te hoge prijs.
Een belangrijk bezwaar tegen zowel wetenschappelijke als filosofische bewijsvoeringen is hun weerlegbaarheid. Inzichten die begin deze eeuw heel overtuigend klinken zouden eind deze eeuw wel eens als belachelijk achterhaald kunnen worden beschouwd. Je hebt er geen houvast aan.
Bovendien, op ieder argument is wel een tegenargument te verzinnen. Het eerste dat een ongelovige Jos de Keijzer voor de voeten zal werpen, is dat God dan ook niet zonder begin en oorzaak kan zijn. Weer een argument weerlegd, weer een vermeend excuus gevonden om juist níét te geloven.
Kortom, ik geloof niet dat wetenschap en filosofie bijzonder geschikt zijn als wapens in de verdediging van het christelijk geloof. Van het wetenschappelijke werk van Le Maître, Einstein en Hubble hoeven we geen Godskennis te verwachten, en de filosofische inspanningen van Aquino, Leibniz en Kant vormen niet de weg tot behoud. Immers, aangezien in de wijsheid Gods de wereld God niet heeft gekend door de wijsheid, heeft het Gode behaagd door de dwaasheid der prediking, zalig te maken die geloven (1 Kor. 1:21). Is de gedachte dat mensen tot God geleid kunnen worden door middel van een beroep op de rede eigenlijk al niet sinds de zondeval achterhaald? Gouden kalf Het grootste gevaar is misschien nog wel dat we met al onze logica een god scheppen naar ons beeld en naar onze gelijkenis. Een god die we kunnen begrijpen en bewijzen. Ik denk dat veel ongelovigen de menselijke vingerafdrukken op een zelfgeboetseerd godsbeeld wel zullen herkennen.
Toch hoeven we het niet zonder godsbewijs te doen. Tegen alle menselijke wijsheid in bewijst God Zichzelf. Dat doet Hij onweerstaanbaar overtuigend als Zijn Woord tot in het diepst van het hart van de mens doordringt. Daar gaat ook wat van uit. De belofte van Jezus geeft verwachting: “Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn buik vloeien” (Joh. 7:38). * De auteur is promovendus aan de faculteit wiskunde en natuurwetenschappen van de Universiteit Leiden.
Commentaar Rijk aan vitaminen: Mijn kritiek op dit stuk betreft vooral de alinea waarin de heer Quist schrijft over de leeftijd van het heelal. Inderdaad is er nogal een verschil tussen 6.000 of 13.000.000.000 (13 miljard) jaar. Op dit punt zijn Genesis en wetenschap met elkaar in tegenspraak. Er zijn echter wel meer, inmiddels algemeen aanvaarde wetenschappelijke feiten in tegenspraak met Genesis. Neem Genesis 1:14-18: God zei: “Er moeten lichten aan het hemelgewelf komen om de dag te scheiden van de nacht. Ze moeten de seizoenen aangeven en de dagen en de jaren, en ze moeten dienen als lampen aan het hemelgewelf, om licht te geven op de aarde.’ En zo gebeurde het. God maakte de twee grote lichten, het grootste om over de dag te heersen, het kleinere om over de nacht te heersen, en ook de sterren. Hij plaatste ze aan het hemelgewelf om licht te geven op de aarde, om te heersen over de dag en de nacht en om het licht te scheiden van de duisternis.”
Deze passage suggereert dat zon, maan en sterren ten dienste van de aarde zijn geschapen. De aarde is dus het middelpunt. Ondertussen weten we allang dat de aarde om de zon draait, dat de sterren zonnen zijn, vaak vele malen groter dan onze eigen zon, en bestaat er wetenschappelijk bewijs dat aantoont dat de maan ontstaan is uit de aarde.
Bovendien zijn er ook binnen het christendom discussies gaande over de zes dagen van De Schepping, namelijk of deze wel letterlijk als zesmaal vierentwintig uur moeten worden opgevat. In 2 Petrus 3:8 staat immers:“Eén ding mag u niet over het hoofd zien, geliefde broeders en zusters: voor de Heer is één dag als duizend jaar en duizend jaar als één dag.”
Ik ben het niet eens met Quist dat het gevaarlijk is het bestaan van God te willen bewijzen. Er wordt immers niemand in gevaar gebracht. Ik vind het hooguit onzinnig. Ik heb dat zelf ook al eens aangegeven in één van mijn eerdere stukken. Enfin, u kent mijn mening inmiddels: geloof wat je wilt geloven, maar dring het een ander niet op. En probeer vooral niet je religieuze opvattingen te bewijzen. Geloof moet vooral geloof blijven. Ook al blijf ik het ongeloofwaardig vinden.
donderdag 10 juni 2010
Heibel in de polder
Er wordt op Twitter wat afgeluld over kiezersbedrog. Van de PVV welteverstaan, de partij die zo recht voor zijn raap het establishment van de Nederlandse politiek bekritiseert. Gisteravond was de AOW-leeftijd nog een breekpunt voor de partij van Wilders. Vanochtend was het dat niet meer. Maar volgens Wilders was het geen draai, maar slechts een nuancering van zijn standpunt. Om te voorkomen dat de PvdA in de regering komt moet ook de PVV concessies doen, in normaal Nederlands water bij de wijn doen, maar gaan ze de andere partijen er wel van proberen te overtuigen dat de AOW-leeftijd op 65 moet blijven. Geert heeft 24 zetels op zak en is zo regeringsgeil geworden dat hij bereid is om te polderen, iets wat hij de oude politieke garde altijd heeft verweten. De pot verwijt de ketel ...
Gisteren weer een mooi staaltje van respectloosheid toen een herdenking van een Jodentransport in de Tweede Wereldoorlog vlak voor de minuut stilte wreed werd verstoord door twee jongens op de brommer, die in het voorbijgaan "Heil Hitler" riepen. De Nationale Dodenherdenking is ook al verstoord, vorig jaar Koninginnedag. Ik vraag het me al vaak genoeg wanhopig af op dit blog: "Waar moet het heen met ons land". Alleen klinkt dat zo rechts-conservatief. Terwijl ik toch altijd links stem. Nou ja, op het gebied van normen en waarden ben ik misschien wat ouderwetsch. Hoewel, wat is er ouderwets aan een goede opvoeding en respect voor elkaar en voor gezag (ik ga niet weer beginnen over geweld tegen ambulance- en ziekenhuispersoneel, brandweer, politie, bus- en taxichauffeurs etc. etc.). Misschien is dat wel de reden dat anderhalf miljoen mensen in Nederland op de PVV hebben gestemd: "Orde, regelmaat, discipline, straffen". Ben ik wel voor, maar zoals de PVV het brengt klinkt het mij toch te veel als "De laarzen staan al klaar" (met dank aan Het Klein Orkest).
Abonneren op:
Posts (Atom)