Hierbij een stukje uit het Reformatorisch Dagblad:
Gevaarlijk om te willen bewijzen dat God bestaat
Wie filosofie en wetenschap wil gebruiken om te bewijzen dat God bestaat, zoals Jos de Keijzer doet in de rubriek Weerwoord van 22 mei, begeeft zich op een gevaarlijk pad, meent Jos Quist *
De opvatting dat het natuurlijke licht van de rede voldoende is om God met zekerheid te kennen, is wijdverbreid binnen het christendom. Logische redeneringen worden daarom vaak als krachtige middelen gezien om ongelovigen te overtuigen van het bestaan van God. Vooral binnen het rooms-katholieke denken zijn er veel inspanningen geleverd om vanuit de wetenschap en de filosofie bewijzen te leveren voor het christelijke geloof. In de filosofie zijn bijvoorbeeld de godsbewijzen van Thomas van Aquino belangrijk geworden. Op wetenschappelijk gebied is er het voorbeeld van paus Pius XII, die in de jaren 50 de oerknaltheorie (big bang) omarmde omdat die zou bewijzen dat er een Schepper is.
In zijn bijdrage aan de rubriek Weerwoord op 22 mei betreedt Jos de Keijzer hetzelfde spoor. Hij gebruikt twee bewijsvoeringen om aan te tonen dat het heelal een begin heeft. De oerknaltheorie zou bewijzen dat materie, tijd en ruimte een absoluut begin hebben. En als het heelal oneindig oud is, zou het heden nooit bereikt kunnen worden. Vervolgens, als het heelal een begin heeft, dan moet er ook een oorzaak zijn die zeer machtig, immaterieel en eeuwig is, en in het bezit van een vrije wil. Deze eigenschappen komen overeen met wat de Bijbel ons over God vertelt.
In een dergelijke redenering schuilt mijns inziens een groot aantal gevaren. Om te beginnen gebeurt het regelmatig dat een onjuiste of onvolledige voorstelling van zaken wordt gegeven. Dat is ook het geval met de bewering dat de oerknaltheorie bewijst dat het heelal een absoluut begin heeft. Naarmate de natuurkundigen verder terugredeneren, wordt het moeilijker processen te modelleren en worden hun uitspraken speculatiever. Sommigen speculeren bijvoorbeeld dat de oerknal ontstaan is uit een ineengekrompen universum dat daarvóór bestond. Natuurkundigen zijn er gewoon niet uit of het heelal een absoluut begin heeft. Tegenspraak Het is niet alleen voorbarig om de oerknaltheorie voor je karretje te spannen, het levert ook tegenspraak met de Bijbel op. Onlosmakelijk met de oerknaltheorie verbonden zijn de opvattingen dat het heelal meer dan 13 miljard jaar oud is, dat sterrenstelsels ontstonden uit samenklontering van materie en dat door soortgelijke processen later weer ons zonnestelsel en de aarde zijn ontstaan. Om God te bewijzen wordt dus een theorie omhelsd die in strijd is met wat het boek Genesis ons vertelt over Gods handelen. Dat is een te hoge prijs.
Een belangrijk bezwaar tegen zowel wetenschappelijke als filosofische bewijsvoeringen is hun weerlegbaarheid. Inzichten die begin deze eeuw heel overtuigend klinken zouden eind deze eeuw wel eens als belachelijk achterhaald kunnen worden beschouwd. Je hebt er geen houvast aan.
Bovendien, op ieder argument is wel een tegenargument te verzinnen. Het eerste dat een ongelovige Jos de Keijzer voor de voeten zal werpen, is dat God dan ook niet zonder begin en oorzaak kan zijn. Weer een argument weerlegd, weer een vermeend excuus gevonden om juist níét te geloven.
Kortom, ik geloof niet dat wetenschap en filosofie bijzonder geschikt zijn als wapens in de verdediging van het christelijk geloof. Van het wetenschappelijke werk van Le Maître, Einstein en Hubble hoeven we geen Godskennis te verwachten, en de filosofische inspanningen van Aquino, Leibniz en Kant vormen niet de weg tot behoud. Immers, aangezien in de wijsheid Gods de wereld God niet heeft gekend door de wijsheid, heeft het Gode behaagd door de dwaasheid der prediking, zalig te maken die geloven (1 Kor. 1:21). Is de gedachte dat mensen tot God geleid kunnen worden door middel van een beroep op de rede eigenlijk al niet sinds de zondeval achterhaald? Gouden kalf Het grootste gevaar is misschien nog wel dat we met al onze logica een god scheppen naar ons beeld en naar onze gelijkenis. Een god die we kunnen begrijpen en bewijzen. Ik denk dat veel ongelovigen de menselijke vingerafdrukken op een zelfgeboetseerd godsbeeld wel zullen herkennen.
Toch hoeven we het niet zonder godsbewijs te doen. Tegen alle menselijke wijsheid in bewijst God Zichzelf. Dat doet Hij onweerstaanbaar overtuigend als Zijn Woord tot in het diepst van het hart van de mens doordringt. Daar gaat ook wat van uit. De belofte van Jezus geeft verwachting: “Die in Mij gelooft, gelijkerwijs de Schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn buik vloeien” (Joh. 7:38). * De auteur is promovendus aan de faculteit wiskunde en natuurwetenschappen van de Universiteit Leiden.
Commentaar Rijk aan vitaminen: Mijn kritiek op dit stuk betreft vooral de alinea waarin de heer Quist schrijft over de leeftijd van het heelal. Inderdaad is er nogal een verschil tussen 6.000 of 13.000.000.000 (13 miljard) jaar. Op dit punt zijn Genesis en wetenschap met elkaar in tegenspraak. Er zijn echter wel meer, inmiddels algemeen aanvaarde wetenschappelijke feiten in tegenspraak met Genesis. Neem Genesis 1:14-18: God zei: “Er moeten lichten aan het hemelgewelf komen om de dag te scheiden van de nacht. Ze moeten de seizoenen aangeven en de dagen en de jaren, en ze moeten dienen als lampen aan het hemelgewelf, om licht te geven op de aarde.’ En zo gebeurde het. God maakte de twee grote lichten, het grootste om over de dag te heersen, het kleinere om over de nacht te heersen, en ook de sterren. Hij plaatste ze aan het hemelgewelf om licht te geven op de aarde, om te heersen over de dag en de nacht en om het licht te scheiden van de duisternis.”
Deze passage suggereert dat zon, maan en sterren ten dienste van de aarde zijn geschapen. De aarde is dus het middelpunt. Ondertussen weten we allang dat de aarde om de zon draait, dat de sterren zonnen zijn, vaak vele malen groter dan onze eigen zon, en bestaat er wetenschappelijk bewijs dat aantoont dat de maan ontstaan is uit de aarde.
Bovendien zijn er ook binnen het christendom discussies gaande over de zes dagen van De Schepping, namelijk of deze wel letterlijk als zesmaal vierentwintig uur moeten worden opgevat. In 2 Petrus 3:8 staat immers:“Eén ding mag u niet over het hoofd zien, geliefde broeders en zusters: voor de Heer is één dag als duizend jaar en duizend jaar als één dag.”
Ik ben het niet eens met Quist dat het gevaarlijk is het bestaan van God te willen bewijzen. Er wordt immers niemand in gevaar gebracht. Ik vind het hooguit onzinnig. Ik heb dat zelf ook al eens aangegeven in één van mijn eerdere stukken. Enfin, u kent mijn mening inmiddels: geloof wat je wilt geloven, maar dring het een ander niet op. En probeer vooral niet je religieuze opvattingen te bewijzen. Geloof moet vooral geloof blijven. Ook al blijf ik het ongeloofwaardig vinden.
vrijdag 18 juni 2010
donderdag 10 juni 2010
Heibel in de polder
Er wordt op Twitter wat afgeluld over kiezersbedrog. Van de PVV welteverstaan, de partij die zo recht voor zijn raap het establishment van de Nederlandse politiek bekritiseert. Gisteravond was de AOW-leeftijd nog een breekpunt voor de partij van Wilders. Vanochtend was het dat niet meer. Maar volgens Wilders was het geen draai, maar slechts een nuancering van zijn standpunt. Om te voorkomen dat de PvdA in de regering komt moet ook de PVV concessies doen, in normaal Nederlands water bij de wijn doen, maar gaan ze de andere partijen er wel van proberen te overtuigen dat de AOW-leeftijd op 65 moet blijven. Geert heeft 24 zetels op zak en is zo regeringsgeil geworden dat hij bereid is om te polderen, iets wat hij de oude politieke garde altijd heeft verweten. De pot verwijt de ketel ...
Gisteren weer een mooi staaltje van respectloosheid toen een herdenking van een Jodentransport in de Tweede Wereldoorlog vlak voor de minuut stilte wreed werd verstoord door twee jongens op de brommer, die in het voorbijgaan "Heil Hitler" riepen. De Nationale Dodenherdenking is ook al verstoord, vorig jaar Koninginnedag. Ik vraag het me al vaak genoeg wanhopig af op dit blog: "Waar moet het heen met ons land". Alleen klinkt dat zo rechts-conservatief. Terwijl ik toch altijd links stem. Nou ja, op het gebied van normen en waarden ben ik misschien wat ouderwetsch. Hoewel, wat is er ouderwets aan een goede opvoeding en respect voor elkaar en voor gezag (ik ga niet weer beginnen over geweld tegen ambulance- en ziekenhuispersoneel, brandweer, politie, bus- en taxichauffeurs etc. etc.). Misschien is dat wel de reden dat anderhalf miljoen mensen in Nederland op de PVV hebben gestemd: "Orde, regelmaat, discipline, straffen". Ben ik wel voor, maar zoals de PVV het brengt klinkt het mij toch te veel als "De laarzen staan al klaar" (met dank aan Het Klein Orkest).
maandag 7 juni 2010
O, Nederland, mijn lief klein koud kolereland
In mijn vorige stukje gaf ik al aan dat er van bloggen niet veel komt de laatste tijd. Ik ben teveel bezig met twitteren, werken en lezen in de tuin. Op internet bekijk ik veel nieuws of actuele filmpjes of gemiste programma's. Af en toe wil ik ook nog wel eens naar Knevel en Van den Brink kijken. En alsof dat nog niet genoeg is luister ik in de auto, onderweg voor mijn werk, naar Radio 1. Maar goed, dat kost geen extra tijd, want dat kan onder het rijden. Wordt ik nu overvoerd door nieuws? Ach, het is heel veel informatie allemaal, maar ik hou het nog wel uit elkaar.
Zo hoorde ik vanochtend de nieuwe SGP-leider Kees van der Staaij op de radio. Natuurlijk ging het weer over de (on)gelijkheid van mannen en vrouwen. Dat de gelijkheid ons wordt opgedrongen. Nou ben ik het er in zoverre mee eens, dat ook ik eigenlijk vind dat kinderen door (één van) hun eigen ouders worden opgevoed en niet door chrèche, het kinderdagverblijf of de gastouder. Maar de reden daarvoor is bij mij anders. In mijn geval mag ook de vader thuisblijven bij de kinderen. Maar bij de SGP roepen ze om het hardst dat 'hun' vrouwen zich niet achtergesteld voelen. Inmiddels weten we hoe dat komt, dat heb ik al eerder uitgelegd en ik heb een hoge dunk van mijn lezers, dus ik ga dat niet nog eens vertellen.
Zo hoorde ik vanochtend de nieuwe SGP-leider Kees van der Staaij op de radio. Natuurlijk ging het weer over de (on)gelijkheid van mannen en vrouwen. Dat de gelijkheid ons wordt opgedrongen. Nou ben ik het er in zoverre mee eens, dat ook ik eigenlijk vind dat kinderen door (één van) hun eigen ouders worden opgevoed en niet door chrèche, het kinderdagverblijf of de gastouder. Maar de reden daarvoor is bij mij anders. In mijn geval mag ook de vader thuisblijven bij de kinderen. Maar bij de SGP roepen ze om het hardst dat 'hun' vrouwen zich niet achtergesteld voelen. Inmiddels weten we hoe dat komt, dat heb ik al eerder uitgelegd en ik heb een hoge dunk van mijn lezers, dus ik ga dat niet nog eens vertellen.
Christenunie-lijsttrekker André Rouvoet was al eerder in het nieuws, zeg maar in opspraak, omtrent de kandidaat op hun lijst die homo is, maar daar niet op terecht zou zijn gekomen als hij praktizerend was geweest. Daar hoef ik het ook al niet meer over te hebben. Ook daarom schrijf ik misschien wat minder: alles is al uitgebreid besproken en becommentarieerd voordat ik er iets over kan zeggen.
En ja, het zoveelste incident met een vliegtuig, gisteren bij Schiphol. Dit keer liep het gelukkig goed af. Maar dat Indiase vliegtuig dat een week of twee geleden neerstortte? Ik twitterde toen al dat je daar heel snel niets meer van zou horen omdat er geen Nederlanders aan boord waren. Ach, je kon op je vingers natellen dat ik gelijk zou krijgen. We hebben het nog steeds over Tripoli, maar over andere rampen, ho maar. Zolang het over ons zielige, bekrompen pokkelandje of zijn inwoners gaat zijn oren gespitst en ogen gericht. "Samen voor ons eige, laat de rest de rambam krijge." zongen Jacobse en Van Es dertig jaar geleden (heel actueel trouwens i.v.m. de PVV; gisteren was De Tegenpartij weer eventjes op de buis).
dinsdag 25 mei 2010
Carnaval der ijdelheden
Zo, al anderhalve week 50 en niks meer geschreven. Is er dan niets gebeurd? Oh jawel. Er zijn weer wat vliegtuigen neergestort, helaas voor de media zonder Nederlanders, er hebben een aantal politici gekakeld, de politiek als kippenren, en ik heb mijn verjaardag op een uitermate zonnige Eerste Pinksterdag nog eens dunnetjes overgedaan. Drank, vrouwen, harde muziek....Nee, een zeer bescheiden 50+feest. Met vrienden van jáááren en familie van ver weg. Maar, heel gezellig.
Wat politiek Den Haag betreft, moet ik daar nog woorden aan vuil maken? Zou mijn mening er nog iets toe doen? Ik heb al eens eerder op dit weblog geroepen dat we gewoon een stelletje economen moet laten uitrekenen wat er nodig is voor dit land en om alleen de gevoelige punten, de zogenaamde struikelblokken, over te laten aan een select clubje politici. Na het debat van afgelopen zondag moeten dat wat mij betreft mensen zijn die elkaar laten uitpraten en die bereid zijn met elkaar te regeren i.p.v. allemaal hun eigen gelijk te willen halen en premier te willen worden.
Wat politiek Den Haag betreft, moet ik daar nog woorden aan vuil maken? Zou mijn mening er nog iets toe doen? Ik heb al eens eerder op dit weblog geroepen dat we gewoon een stelletje economen moet laten uitrekenen wat er nodig is voor dit land en om alleen de gevoelige punten, de zogenaamde struikelblokken, over te laten aan een select clubje politici. Na het debat van afgelopen zondag moeten dat wat mij betreft mensen zijn die elkaar laten uitpraten en die bereid zijn met elkaar te regeren i.p.v. allemaal hun eigen gelijk te willen halen en premier te willen worden.
zaterdag 15 mei 2010
Abraham
Ja hoor, deze jongen heeft het gehaald. 50 jaar ! Kwestie van blijven ademhalen. U wist door mij al dat De Wereld Draait Door-dichter Nico Dijkshoorn eveneens op 15 mei 1960 geboren is en dat op deze bewuste dag de eerste uitzending van Radio Veronica plaatsvond vanaf de Noordzee. Wat u misschien niet wist is dat exact honderd jaar eerder de beroemde roman "Max Havelaar" van Multatuli (Eduard Douwes Dekker) verscheen. Op 15 mei 1860 dus. Max viert vandaag zijn 150ste verjaardag. Gefeliciteerd !
donderdag 13 mei 2010
"Wie een ezel van zichzelf maakt, moet niet kwaad zijn als mensen op zijn rug klimmen." (*)
Naast dit blog houd ik mij ook bezig met Hyves, Facebook en Twitter. Op Twitter volg ik mensen uit de politiek, uit de literatuur, uit atheïstische en uit religieuze hoek. Uit die laatste categorie volg ik onder anderen Arjen Baan en John Kamphuis (inmiddels vertrokken), beide behorend tot de Stichting HeartCry. Klik op de links om te weten waar de stichting voor staat. Laat ik het er op houden dat het allemaal nogal dogmatisch is. Van de week las ik een tweet van Arjen die luidde: “Afgelopen zaterdag goed gesprek gehad met de 76-jarige Henk Binnendijk. Een gezegende boodschap over: "Hoe hou ik m'n oog gericht op Jezus?"”. Voor wie Henk Binnendijk niet kent, klik maar op zijn naam en je weet het. Het blijft mij als nuchtere realist verbazen hoe mensen anno 2010 kunnen blijven geloven in de mens als een zondig wezen dat in “genadetijd” de Heer mag ontmoeten, zodat hij eeuwig zal leven … of zoiets. Volgens mij heeft de wetenschap het geloof allang ingehaald, maar weet een aantal mensen dat nog niet of willen ze het niet weten. En ik kan artikelen plaatsen op deze site wat ik wil, maar of het helpt? De mensen die zo dogmatisch denken en geloven lezen òf deze site niet, òf ze slaan er geen acht op en gaan gewoon door met hun bangmakerij en het opdringen van schuldgevoelens door elk mens als zondaar per se te bestempelen. Het riekt sterk naar bangmakerij: zonde, hemel of hel, vagevuur. Zou het misschien met macht te maken kunnen hebben? De macht van mannen over vrouwen (zie mijn artikel over de SGP). Of de macht van dominee en pastoor over hun gemeente of parochie? Of de macht van De Kerk in het algemeen, waardoor seksueel misbruik zoals dat binnen de Katholieke Kerk plaatsvindt of heeft gevonden mogelijk is gemaakt?
Religie is voor veel mensen die ik ken moeilijk op te geven, omdat ze er nu eenmaal zo aan gewend zijn. Ze weten niet beter en durven hun veilige omgeving, familie, vrienden- en kennissenkring niet op te geven, bang als ze zijn om uitgestoten of uitgesloten te worden en alles kwijt te raken. En hun geloof is een soort verslaving. Het is voor hen als met roken. Als je daaraan verslaafd bent heb je een sigaret nodig om tot jezelf te komen. Als je aan God verslaafd bent heb je Hem nodig om te kunnen functioneren. Toch zijn er mensen die stoppen met roken, net zoals er mensen zijn die stoppen met geloven. Er is dus nog hoop, maar ik denk dat het niet aan mij is om hen te overtuigen van mijn gelijk. Ten eerste ben ik dan even erg als de evangelisten en de zendelingen die hun geloof proberen op te dringen aan anderen en ten tweede zullen zij er zelf door schade en schande achter moeten komen dat zij zichzelf en anderen voor de gek houden. Dit lijkt in tegenspraak met wat ik eerder schreef, namelijk dat men indoctrinatie vanaf de kindertijd zou moeten verbieden. Maar waar houdt het dan op? Ook in niet religieuze kringen worden kinderen wellicht voor het karretje van de ouders gespannen. Denk bijvoorbeeld aan politieke voorkeur. PvdA-ouders vinden het vast wel prettig wanneer hun kind op 18-jarige leeftijd ook PvdA, of in ieder geval links stemt.
Ik zou willen eindigen met een citaat van de Engelse priester, historicus en schrijver (*) Thomas Fuller, die leefde van 1608 tot 1661:
"Wie een ezel van zichzelf maakt, moet niet kwaad zijn als mensen op zijn rug klimmen."
P.S. De broer van Arjen Baan, Peter Baan, volg ik ook op Twitter (inmiddels opgeheven). Deze twitterde vandaag: “Niet godsdienst maar atheisme leidt tot geweld... Denk alleen maar aan de miljoenen tijdens nazisme (20 miljoen), communisme (215 miljoen).” De goede man is voor het gemak even vergeten dat de aartsvader van de Reformatie (waar Baans geloof op is gebaseerd), Maarten Luther, een grote antisemiet was en daarmee wellicht mede de inspirator was voor één van de grootste tragedies uit de geschiedenis.
P.S. 2 John Kamphuis is dus weg bij HeartCry en Peter Baan twittert niet meer. Gaat het wel goed met onze boys?
Religie is voor veel mensen die ik ken moeilijk op te geven, omdat ze er nu eenmaal zo aan gewend zijn. Ze weten niet beter en durven hun veilige omgeving, familie, vrienden- en kennissenkring niet op te geven, bang als ze zijn om uitgestoten of uitgesloten te worden en alles kwijt te raken. En hun geloof is een soort verslaving. Het is voor hen als met roken. Als je daaraan verslaafd bent heb je een sigaret nodig om tot jezelf te komen. Als je aan God verslaafd bent heb je Hem nodig om te kunnen functioneren. Toch zijn er mensen die stoppen met roken, net zoals er mensen zijn die stoppen met geloven. Er is dus nog hoop, maar ik denk dat het niet aan mij is om hen te overtuigen van mijn gelijk. Ten eerste ben ik dan even erg als de evangelisten en de zendelingen die hun geloof proberen op te dringen aan anderen en ten tweede zullen zij er zelf door schade en schande achter moeten komen dat zij zichzelf en anderen voor de gek houden. Dit lijkt in tegenspraak met wat ik eerder schreef, namelijk dat men indoctrinatie vanaf de kindertijd zou moeten verbieden. Maar waar houdt het dan op? Ook in niet religieuze kringen worden kinderen wellicht voor het karretje van de ouders gespannen. Denk bijvoorbeeld aan politieke voorkeur. PvdA-ouders vinden het vast wel prettig wanneer hun kind op 18-jarige leeftijd ook PvdA, of in ieder geval links stemt.
Ik zou willen eindigen met een citaat van de Engelse priester, historicus en schrijver (*) Thomas Fuller, die leefde van 1608 tot 1661:
"Wie een ezel van zichzelf maakt, moet niet kwaad zijn als mensen op zijn rug klimmen."
P.S. De broer van Arjen Baan, Peter Baan, volg ik ook op Twitter (inmiddels opgeheven). Deze twitterde vandaag: “Niet godsdienst maar atheisme leidt tot geweld... Denk alleen maar aan de miljoenen tijdens nazisme (20 miljoen), communisme (215 miljoen).” De goede man is voor het gemak even vergeten dat de aartsvader van de Reformatie (waar Baans geloof op is gebaseerd), Maarten Luther, een grote antisemiet was en daarmee wellicht mede de inspirator was voor één van de grootste tragedies uit de geschiedenis.
P.S. 2 John Kamphuis is dus weg bij HeartCry en Peter Baan twittert niet meer. Gaat het wel goed met onze boys?
dinsdag 11 mei 2010
Onrecht !
Een goede vriend van mijn vrouw en mij heeft al jaren geen omgang meer met zijn kinderen. Zijn vrouw is er in 2003 vandoor gegaan met een andere man en heeft hun twee kinderen zover gekregen dat ze onze vriend, hun vader, niet meer willen zien. Hier volgt zijn relaas, zoals hij dat in een brief aan De Tweede Kamer (kun je nagaan hoe wanhopig hij is geworden) heeft verwoord:
“Ik ben een vader die al ruim 6 jaar vecht voor een omgang met zijn kinderen.
Ik zal in het kort mijn situatie uit leggen.
In 2003 is mijn vrouw met onze kinderen bij haar nieuwe vriend ingetrokken. Ik heb de kinderen nog 2 weekenden gehad en daarna begon de ellende.
Ik werd beschuldigd van mishandeling en misbruik van mijn kinderen. De Raad voor de Kinderbescherming heeft in opdracht van de rechter een onderzoek gedaan en uit niets is gebleken waarom vader geen omgangsregeling zou kunnen krijgen. In het onderzoeksrapport van de Raad voor de Kinderbescherming staan duidelijke aanwijzingen dat moeder en haar medestanders, ondanks dat de kinderen gevoelens voor vader tonen, er alles aan doen om vader definitief uit het leven van de kinderen te verbannen. Ik ben ook verhoord door de politie en de officier van justitie heeft alles geseponeerd. De rechter heeft tot 3x toe nu uitspraak gedaan over een omgangsregeling maar daar is nooit wat van gekomen. Er is moeder en/of vriend veel aan gelegen dat er geen omgang komt.
Afspraken worden verzet en kinderen negatief beïnvloed over vader, met als gevolg dat de kinderen bang en angstig voor vader zijn geworden, niet meer durfden en uiteindelijk niet meer wilden.
Meerdere hulpverleners (gezinsvoogden en gedragsdeskundigen) van Jeugdzorg zien dat de kinderen negatief beïnvloed worden, maar niemand die actie onderneemt.
Als vader sta je machteloos en keer op keer moet je achter instanties aan, zoals Jeugdzorg, om informatie in te winnen.
Deze hele situatie is emotioneel erg ingrijpend; ik was een positieve, vrolijke man, maar nu zie ik veel dingen negatief, zie het vaak niet zitten, ben somber, slaap slecht, maar probeer toch elke keer weer het beste ervan te maken. Ik kan mij goed voorstellen dat vaders met dit soort relatieproblemen zich soms buiten de wet begeven. Echter ben ik van mening dat je daar niets mee bereikt. Gelukkig heb ik vele provocaties van moeder en haar medestanders doorstaan en mijn gezond verstand gebruikt.
Ik wil dat moeders en hun medestanders, die er alles aan doen om vaders bij hun kinderen vandaan te houden, stevig aangepakt worden. Elke hulpverlener hoor je zeggen dat het voor de ontwikkeling van een kind belangrijk is, dat hij/zij contact heeft met de biologische vader.
Steeds meer vaders zijn de dupe van de gemene manier van handelen van moeder, als het om een omgang gaat van de kinderen met hun vader. De kinderen krijgen hun vader niet meer te zien.
In de Tweede Kamer is dit probleem bekend! Dit kan zo niet langer.
Het is tijd dat er spijkers met koppen worden geslagen en ik spreek de wens uit dat de Tweede Kamerleden hun verantwoording nemen om deze onrechtvaardigheid te beëindigen.
Ik hoop een reactie terug te ontvangen.
Met vriendelijke groet,
……………………….”
En zo eindigt zijn droevige verhaal. Het is een onrechtvaardig lot dat helaas maar al te veel mannen ten deel valt. Deze brief heeft hij drie weken geleden verstuurd en tot op heden heeft hij nog geen reactie ontvangen. Wie kan deze man helpen en wie of welke instantie doet hier iets aan? Hoe is het toch mogelijk dat zoiets kan in het 'beschaafde' Nederland. Help !!!
“Ik ben een vader die al ruim 6 jaar vecht voor een omgang met zijn kinderen.
Ik zal in het kort mijn situatie uit leggen.
In 2003 is mijn vrouw met onze kinderen bij haar nieuwe vriend ingetrokken. Ik heb de kinderen nog 2 weekenden gehad en daarna begon de ellende.
Ik werd beschuldigd van mishandeling en misbruik van mijn kinderen. De Raad voor de Kinderbescherming heeft in opdracht van de rechter een onderzoek gedaan en uit niets is gebleken waarom vader geen omgangsregeling zou kunnen krijgen. In het onderzoeksrapport van de Raad voor de Kinderbescherming staan duidelijke aanwijzingen dat moeder en haar medestanders, ondanks dat de kinderen gevoelens voor vader tonen, er alles aan doen om vader definitief uit het leven van de kinderen te verbannen. Ik ben ook verhoord door de politie en de officier van justitie heeft alles geseponeerd. De rechter heeft tot 3x toe nu uitspraak gedaan over een omgangsregeling maar daar is nooit wat van gekomen. Er is moeder en/of vriend veel aan gelegen dat er geen omgang komt.
Afspraken worden verzet en kinderen negatief beïnvloed over vader, met als gevolg dat de kinderen bang en angstig voor vader zijn geworden, niet meer durfden en uiteindelijk niet meer wilden.
Meerdere hulpverleners (gezinsvoogden en gedragsdeskundigen) van Jeugdzorg zien dat de kinderen negatief beïnvloed worden, maar niemand die actie onderneemt.
Als vader sta je machteloos en keer op keer moet je achter instanties aan, zoals Jeugdzorg, om informatie in te winnen.
Deze hele situatie is emotioneel erg ingrijpend; ik was een positieve, vrolijke man, maar nu zie ik veel dingen negatief, zie het vaak niet zitten, ben somber, slaap slecht, maar probeer toch elke keer weer het beste ervan te maken. Ik kan mij goed voorstellen dat vaders met dit soort relatieproblemen zich soms buiten de wet begeven. Echter ben ik van mening dat je daar niets mee bereikt. Gelukkig heb ik vele provocaties van moeder en haar medestanders doorstaan en mijn gezond verstand gebruikt.
Ik wil dat moeders en hun medestanders, die er alles aan doen om vaders bij hun kinderen vandaan te houden, stevig aangepakt worden. Elke hulpverlener hoor je zeggen dat het voor de ontwikkeling van een kind belangrijk is, dat hij/zij contact heeft met de biologische vader.
Steeds meer vaders zijn de dupe van de gemene manier van handelen van moeder, als het om een omgang gaat van de kinderen met hun vader. De kinderen krijgen hun vader niet meer te zien.
In de Tweede Kamer is dit probleem bekend! Dit kan zo niet langer.
Het is tijd dat er spijkers met koppen worden geslagen en ik spreek de wens uit dat de Tweede Kamerleden hun verantwoording nemen om deze onrechtvaardigheid te beëindigen.
Ik hoop een reactie terug te ontvangen.
Met vriendelijke groet,
……………………….”
En zo eindigt zijn droevige verhaal. Het is een onrechtvaardig lot dat helaas maar al te veel mannen ten deel valt. Deze brief heeft hij drie weken geleden verstuurd en tot op heden heeft hij nog geen reactie ontvangen. Wie kan deze man helpen en wie of welke instantie doet hier iets aan? Hoe is het toch mogelijk dat zoiets kan in het 'beschaafde' Nederland. Help !!!
Abonneren op:
Posts (Atom)